Slit you wide open, just to see what you're made of.

Slit you wide open, just to see what you're made of.
Me likey doggies.
Emily, '93
[ Ajouter un commentaire ] [ 508 commentaires ]

# Posté le lundi 28 janvier 2008 13:20

Modifié le dimanche 17 mai 2009 12:32

2009

2009
Mijn doelen in 2009:
Alle dagen Rock Werchter
Alle dagen Rock Zottegem
Alle dagen Pukkelpop
Maanrock
Marktrock
Polsslag

Groot Nederlands Dictee
2 volgeschreven schriften
Ongelooflijk goed worden in spelling
door zijn op wiskunde
een deftige verjaardag
minder verjaardagen vergeten.

___________________________________________________________________

Een kleine update.

•
Goed nieuws! Tegen alle verwachtingen in ben ik in mijn Groot Nederlands Dictee - doel geslaagd! Nu ja, geslaagd, vind ik toch. Want van de 196 tweedegraadskindjes was ik nummer7, waarvoor ik twee schoon boekskes kreeg. Leuk hé!
•
Mijn Rock Werchter combi is besteld, dus hoezee die vangst is ook al binnen!
•
Pukkelpop is nog een voorstel dat tussen mijn ouders en mij dwaalt en hoopt een thuis te vinden in een "ja".
•
Aangezien ik zevende was op het dictee neem ik aan dat mijn spelling de goede kant opgaat!
•
Ik heb nu één vol schrift klaar. Wie weet..
•
Ik heb warempel goeie punten op wiskunde! Ja, applaus is welkom.
•
Ik ben Jelle's verjaardag niet vergeten dus dat kan wel tellen ?

•

___________________________________________________________________

Vergis ik me of ben ik op de goede weg ? Ö
[ Ajouter un commentaire ] [ 88 commentaires ]

# Posté le samedi 01 décembre 2007 07:29

Modifié le mardi 10 mars 2009 16:26

Wat heerlijk om op een gewone avond de hersenspinsels je hele gedachtenwereld te laten controleren.

Wat heerlijk om op een gewone avond de hersenspinsels je hele gedachtenwereld te laten controleren.
Hersenspinsel van de week

Een krakend geluid verwarmt mijn oren en schenkt me voldoening. De nacht schudt allerlei witte schatten uit zijn schatkist en laat ze op me neerdwarrelen, alsof ik uitverkoren ben om ze te ontvangen. Ik snuif de frisse lucht op en geniet van een briesje dat langs mijn rug naar mijn nek kruipt. Ik zucht uit, loop naar links en kijk voor me uit. Nog een meter wit pad is te zien, maar dan verdwijnt alles in duisternis. Een glimlachje vormt zich om mijn lippen. Fijn, een uitdaging. Mijn allstars baanden zich een weg door de overtollige sneeuw en ik zakte leuk door wat diepsneeuw. Ik genoot ervan. Na een meter zag ik niets meer. De maan stond hoog en het sneeuwde al heviger, maar het kon me niets schelen. Ik was de eerste die in een verse laag wit goud voetstappen zette, dat telde. Ik ging mijn eigen weg. Mijn eigen manier met mijn eigen rituelen en meningen. Mij. Alles was mij. Alles wat ik deed was volgens mijn bevelen.
Als ik achter me keek zag ik zwart, als ik voor me keek zag ik zwart, als ik naast me keek zag ik zwart. Ik voelde me vernauwen. Mijn eigen weg was donker, koud. Verstikkend. Sneeuw vloog in mijn mond en op mijn ogen en ik kneep ze dicht. Me op de grond laten zakkend stelde ik mijn werkwijze in twijfel. Is dit de verkeerde weg? Een eigen weg hoort toch niet donker te zijn? Een eigen weg is vol licht en kleur. Vrolijkheid. De kou drong door mijn broek en deed me huiveren. Een eigen weg laat je toch niet huiveren? Ik verstond er me niet aan en liep terug, tot ik halt hield bij het zien van een zeker licht in mijn ooghoek. Een lantaarnpaal, 500 meter verder. Hoe kon ik dat nu niet hebben gezien? Voorzichtig deed ik mijn allstars weer kraken en zag de paal in schaal toenemen. Toen ik er net voor stond, zag ik alles veel beter. De weg was bezaaid met mijn schoenafprint en de sneeuw was mooi te zien in het licht van de lantaarnpaal. Knus ging ik er tegen zitten, gewoon mezelf met een paal en wat beestjes die rond het licht hun hart ophaalden. Dat wou ik. Alleen zijn met mijn gedachten, maar met een vleugje licht om me niet te hard te laten zakken.
Zo besefte ik dat je altijd je eigen weg moet volgen, ook al schrikt de donkerte je onderweg af. Iedereen moet door een donkerte. Maar er is altijd een lichtje, aan het einde van de weg.
[ Ajouter un commentaire ] [ 210 commentaires ]

# Posté le samedi 03 novembre 2007 09:42

Modifié le mardi 10 mars 2009 16:29

You should put up a fight, and dream on

You should put up a fight, and dream on


Zeg nooit altijd, zeg ik altijd.
[ Ajouter un commentaire ] [ 43 commentaires ]

# Posté le mercredi 31 octobre 2007 13:47

Modifié le vendredi 13 mars 2009 17:57

The Shins.


Too many summers you've enjoyed
[ Ajouter un commentaire ] [ 25 commentaires ]

# Posté le jeudi 04 octobre 2007 09:06

Modifié le jeudi 19 février 2009 14:00

Music with its 5 letters is more valuable than love.

Music with its 5 letters is more valuable than love.
Let op hun kerstmutskes mannen!

loveheheheArctic Monkeys
loveheheheHero: Alex Turner
loveheheheFavs: Dancing Shoes, Choo Choo, Space Invaders, Fluorescent Adolescent, Perhaps Vampire Is loveheheheA Bit Strong but..., Do Me A Favour, Curtains Close, Old Yellow Bricks.
loveheheheWhy? Alex' stem is de meest eerlijke ooit. En -duh- het accent! De melodie, de teksten.. Het is
loveheheheer allemaal, en het geheel is altijd zo perfect als een lied maar zijn kan.

loveheheheInterpol
loveheheheHero: Paul Banks <3
loveheheheFavs: Obstacle 2, Leif Erikson, Specialist, Slow Hands, Evil, Pace Is The Trick, Who Do You
loveheheheThink, All Fired Up.
loveheheheWhy? Pauls diepe stem brengt zoveel gevoelens teweeg. Hij zingt met een ziel. De teksten zijn
lovehehehevaak vaag, je moet er je eigen idee van vormen. De muziek voelt elkaar perfect aan, smelt
lovehehehesamen tot iets wat je nog nooit hebt gehoord. Respect.

loveheheheKings Of Leon
loveheheheHero: Caleb Followill
loveheheheFavs: King Of The Rodeo, Milk, Knocked Up, Closer, Crawl, Be Somebody.
loveheheheWhy? Die heerlijke korrel in Caleb's stem. Het aanhouden van breath-taking melodieën.
lovehehehe Teksten die dieper gaan dan de normale popsongs. Heerlijke niet alledaagse thema's, mooi
lovehehehegitaar- en slagwerk.. Could it be any better?
[ Ajouter un commentaire ] [ 100 commentaires ]

# Posté le jeudi 03 janvier 2008 06:33

Modifié le lundi 29 décembre 2008 08:30

There is so much to remember, but more to forget

There is so much to remember, but more to forget
Dit tekstje dateert van maart 2008 of zoiets, al een tijd geleden dus. Ik was toen 14 en dat kan je duidelijk zien aan deze tekst, vind ik. Hij stond offline en ik dacht.. goh, even nostalgie! Dus, lees het maar verwacht er niet veel van. Mijn gedachten waren ook maar een heleboel kettingen en kralen die in elkaar hingen en waar ik nu al een jaar over doe om ze uit elkaar te krijgen. Gelukkig krijg ik wel mooie kettingen, dan!

Ik haat het. Ik haat verliefd zijn. Maar echt haten! Héél hard. Het geeft me altijd zo'n.. eng gevoel. Een gevoel van; zou ik dat wel zeggen? Zou hij dat grappig vinden? Zou hij me fijn vinden?
Allerlei gedachten die dan je hoofd inschieten en die je niet meer kan loslaten. Ze achtervolgen je, overal achtervolgen ze je. Alleen hij is in je hoofd. Alsof hij er permanent een kamer heeft geboekt. Alsof hij zijn hele houden en doen naar je hoofd heeft verhuisd. Maar ik hou er ook van. Ik bekijk het leven dan door een roze bril, kijk altijd uit naar de momenten waarop ik hem kan spreken en dan geniet ik er ook met volle teugen van.
Denken aan hem geeft je ook een warm, veilig gevoel. Alsof hij er vlakbij is, alsof hij net naast je staat.
Gewoon je ogen toedoen en hem er voorbij zien passeren.. en je voelt je al een pak beter. Liefde kan natuurlijk ook kwetsen. Hard. Afgewezen of bedrogen worden is nooit prettig, voor niemand. Ook voor mij niet. En ik heb het al genoeg meegemaakt. Maarja. Liefde blijft liefde. Niemand van ons kan daar iets aan veranderen. We moeten er maar de voordelen en de nadelen van accepteren..
[ Ajouter un commentaire ] [ 32 commentaires ]

# Posté le dimanche 18 novembre 2007 12:35

Modifié le mercredi 28 janvier 2009 11:00